Rock Olmen Vrijdag – Vollenbak Verstomd

Welkom in Olmen, waar de Kempen eerst nat en modderig waren, maar bij aanvang brak de zon door en begon het feest écht. De lucht vulde zich met frituurlucht, zonnecrème en een vleug gitaren. Presentator Rein Vandenbergh – de literaire stem van Rock Olmen – zijn aankondigingen bracht met flair, passie en een dosis tongue-in-cheek poëzie. En dus werd vrijdag geen gewone festivaldag, maar een dag van pracht, punk, pathos en puur genot.

Bij deze zal het verslag dit maal telkens bij elke band, uitzonderlijk beginnen met de letterlijke aankondigingen van Presentator: Rein Vandenbergh.

ITCHES – Carapunk uit de Kempen

“We beginnen met carapunk. Tijdens de laatste Record Store Day kon je in de Giga Swing in Hasselt hun geluid nog op een intieme manier aanschouwen. Vandaag krijg je het in vol en vuil ornaat. Het beste bewaarde geheim van los Kempos.”

Geen betere manier om een festival te openen dan met ITCHES, een band die klinkt alsof ze je hersenen krabben van binnenuit. Intiem was het allerminst – hun carapunk plaste modder over je witte sneakers en gaf de regen van eerder op de dag een reden om te bestaan. Vuil, venijnig en wreed verslavend. Los Kempos weet wat lawaai maken is.

KOALA DISCO – Koala’s die dansen in de AB

“Het is de droom van elke band om in de AB te staan. Deze band deed het in een uitverkochte AB, in het voorprogramma van Whispering Sons. Ze wonnen vorig jaar de publieksprijs van Humo’s Rock Rally.”

Ze dragen een schattige naam, maar Koala Disco kwam geen eucalyptus knabbelen. De synths kraakten, de gitaren slingerden en het publiek bewoog als één discobal met ADHD. Van de AB naar Olmen – met dezelfde energie, maar zonder plafond. En wat een groove. Dit was indie met de speelsheid van een knuffeldier en de punch van een drummachine op speed.

ALICE MAE – Groots in kwetsbaarheid

“Groots, maar intiem. Krachtig maar dromerig. Het lijkt een vreemde combinatie, maar het werkt. De band won dit jaar StuBru’s Nieuwe Lichting en wie ben ik om de luisteraars van StuBru tegen te spreken.”

Met die woorden kondigde Rein Alice Mae aan, en hij had gelijk. De muziek zweefde boven het terrein als een droom die je niet wil vergeten. Frontvrouw en band balanceerden tussen rock en grootse melancholie, een soort sonische zweefvlucht boven een festivalweide die even stil werd. Zeldzaam, ontroerend en bloedmooi.

MARATHON – Blenden met de blender

“De muziek van deze Amsterdammers stampt, snijdt en zweeft tegelijk. Steek shoegaze, post-punk en indie in een blender en je krijgt het geluid van de Nederlanders.”

En snijden deden ze. Marathon speelde alsof hun leven ervan afhing. Gitaarlagen als mistbanken, drums als heipalen en een stem die het midden hield tussen roep om hulp en oorlogsverklaring. Hun set was een draaikolk van genres en gevoelens – een sonische stormloop richting extase.

STARSAILOR – Happy Birthday, boys

“Ze vieren dit jaar hun 25ste verjaardag en om die kaarsjes uit te blazen komen ze naar Rock Olmen. Je mag gerust gelukkige verjaardag zingen, maar ik raad je aan vooral te genieten.”

We zongen niet, we gierden het uit. Starsailor was geen nostalgisch intermezzo, maar een masterclass in britpop-verfijning. Met Alcoholic en Four to the Floor als publiekstrekkers stak de band vakkundig het vuur aan de lont van het collectieve geheugen. 25 jaar jong, en nog geen greintje roest.

COBRA THE IMPALER – Bretellenmetal van de bovenste plank

“Voor de bandnaam geef ik al vijf sterren. Voor de muziek citeer ik Humo’s recensie van hun nieuwe plaat Colossal Gods: ‘Ze grossieren in ultra catchy melodieën, retestrakke riffs, moddervette breakdowns, tempowissels zo strak als de bretellen van Sergio en ronduit epische songschrijverij.’”

Voilà. Cobra The Impaler greep de wei bij het nekvel en liet pas los na het laatste mokerslagakkoord. Metal met melodie, technisch meesterschap en een show die zo strak zat dat het een auditie leek voor een plaats in de metaalbewerking. Goeie naam, nog betere band.

EQUAL IDIOTS – Biblical op bestelling

“In 2023 braken ze ei zo na onze Stoot stage af, dus we gaven hen een plek op onze Main om te zien wat ze ermee gaan aanvangen. Ze noemden hun optreden vorige week op de Street van Rock Herk ‘biblical’. Het is aan jullie om dit optreden fucking biblical te maken.”

Zeg dat Rein het gezegd heeft. Equal Idiots bouwden geen feestje, ze bouwden een kathedraal van herrie. Rechttoe, rechtaan en zonder vangnet. Het publiek brulde mee, gooide zichzelf over de hekken en doopte Rock Olmen tot de officiële heilige plaats van de garagerock. Amen.

PSYCHONAUT – De zwaartekracht is optioneel

“In 2023 stonden ze op 9 in de zwaarste lijst, in 2024 op 8 en dit jaar op 7. Dus het is maar een kwestie van tijd vooraleer ze met The Fall of Consciousness de nummer 1 hun boeltje doen pakken.”

Psychonaut bracht een klankmuur die niet duwde, maar op je neerviel als een meteoor van marmer. Psychedelische sludge vol epiek, emotie en urgentie. Wie nog nuchter was, werd alsnog van de planeet geblazen. Hier werd geen muziek gespeeld, hier werd een universum opgeroepen.

TRIGGERFINGER – Alles gezegd

“Spreekt voor zichzelf.”

En of. Geen aankondiging nodig. Triggerfinger kwam, zag en verpletterde. Ruben Block met zijn glanzende gitaar en dito charisma, Mario met mokerslagen waar geologische meetapparatuur voor nodig is – het was de apotheose van een dag die geen pauze kende. Het publiek wist het: dit was de finale, de bom, het eindschot.

Afterparty met Eppo – Van oordoppen naar danspasjes

Alsof de apotheose van Triggerfinger nog niet genoeg was, trokken de die-hards massaal naar de afterparty, waar Eppo Janssen een DJ-set bracht die elke zere nek opnieuw in beweging kreeg. De man is een wandelende encyclopedie van alles wat rammelt, rockt en rolt — en zijn set was beestig goed.
Van obscure britpop tot stampende electroclash, met hier en daar een vuile punkplaat ertussen, het ging volle gas tot diep in de nacht.

Rein Vandenbergh sprak, de bands speelden, het publiek ging los en de zon brak door op het perfecte moment. Rock Olmen vrijdag was geen optelsom van optredens, maar een verhaal met kop, staart en stevig gitaarhart.
En als dít vrijdag was… dan wilden we zaterdag zeker niet missen! 

… To be Continued….Stay tuned for the next day @ RO!!!