Je hoort duidelijk nostalgie in de muziek van William Harries Graham. Zijn liedjes materialiseren zich als herinneringen in je geestesoog, versterkt door het zoemen van sprankelende toetsen, wazige gitaar, spookachtige productie en warme zang. Beelden flitsen voorbij als een filmstrook door een projector, en je vangt misschien een glimp op van de laatste sigaret van gisteravond, een leeg glas op de bar, een neonreclame of een leeg hotelbed. Zo cre?ert de in Texas geboren zanger, songwriter en multi-instrumentalist een plek die het waard is om te onthouden op zijn EP Belrose Motel [Strolling Bones] uit 2026. De vijf nummers, die losjes verhalen uit het gelijknamige motel en de persoonlijke ervaringen van de maker met elkaar verbinden, vormen een fascinerende, maar toch vertrouwde wereld op zich. "Veel van de nummers zijn gebaseerd op verschillende korte verhalen en stukken waaraan ik heb gewerkt en die ik op muziek heb gezet", onthult hij. "Voor mij is Belrose Motel een hotel waar verschillende mensen verblijven in verschillende levensfasen – soms zelfs met decennia ertussen. Je kunt je een motel langs de weg voorstellen met een eigen karakter. Het roept de glamour op van oude motels met hun neonreclames."

Hij introduceert de EP met de single "Flicker Film". Zijn zwoele zangstem drukt zwaar op een gestage elektronische beat, omhuld door zoemende synthesizers. Gitaarriffs kronkelen door het klanklandschap en vonken af ​​en toe als losse draden. Tegelijkertijd schetst hij een beeld van "Verblijf in het Belrose Motel, liefhebbers van flikkerfilms in een film uit de jaren zestig". Hijgend naar adem klinkt zijn stem in het refrein: "Half in the moment, half breaking down"

Tracks:
1.  N.Y.C.

2.  Flicker Film
3.  Grew Up
4.  Lit Cigarettes
5.  Subway Out