Na de fijn onthaalde debuutsingle 'the houses', die o.a werd opgepikt door onder andere Klara en De Morgen, blijft de Gentse muzikant, beeld- en theatermaker Jef Van der Burght (°1997) in de nacht hangen. Vandaag brengt hij de titeltrack en tweede single 'paradis' uit. Tegelijkertijd kondigt hij hiermee zijn gelijknamige debuut-EP aan, die op 12 november 2026 verschijnt en begeleid wordt door de film 'PARADIS' (20min).

'paradis' voelt aan als het kloppende hart van de komende EP. Het is een portret van verleiding, melancholie en het soort stille kracht die ontstaat wanneer iemand weigert om de complexiteit glad te strijken. In het nummer dwaalt een bijna mythisch figuur door de schemerzone tussen aan- en afwezigheid, om uiteindelijk meer en meer in zichzelf op te lossen. Het resultaat is een rijke innerlijke wereld die openklapt; onvervalst menselijk en tegelijk on(be)grijpbaar.

'paradis' heeft een tekst die doorheen de jaren vele metamorfoses doormaakte. De kiem werd jaren geleden geplant in een Parijs café, met het boekje 'Dans le café de la jeunesse perdue' op tafel. Jarenlang bleef het nummer sluimeren als een demo in Jef zijn gsm. Pas bij de definitieve studioversie, die werd opgenomen samen met producer en muzikant Cesar de Sutter-Pinoy (Peenoise, Elias), werd een deel van de betekenis duidelijk en kon het geheel aan elkaar geschreven worden.

Als enige Nederlandstalige song op de EP vormt 'paradis' een bewuste breuk met de Engelstalige tracks. Voor Jef Van der Burght ligt de eigen taal ongefilterd in het verlengde van ons dagelijks spreken. Het houdt de dingen menselijk en direct. Die vloeiende wisseling van taal binnen zijn werk is een bewuste artistieke keuze: door de directe helderheid soms een klein beetje te ondergraven, openen er zich weer volledig nieuwe, melancholische landschappen.

https://www.facebook.com/jef.vanderburght