RUTH WYAND & THE TRIBE OF ONE - TRIBE OF ONE

Album Review

Album: 
RUTH WYAND & THE TRIBE OF ONE - TRIBE OF ONE
Artist: 
Ruth Wyand & The Tribe Of One
Record Label: 
Bay Rat Records
Style: 
Blues
Date: 
22/10/2018
Reviewed by: 
Walter Vanheuckelom
RUTH WYAND & THE TRIBE OF ONE - TRIBE OF ONE
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ruth Wyand & The Tribe Of One is een one woman band uit Kill Devil Hills, NC, die de kracht heeft om een hele band te genereren. Met haar krachtige maar toch ingewikkelde pickingstijl, afwisselend duimbas, bottleneckslip, multiple foot drums en rauwe bluesvocalen presenteert Ruth een volledig energieke en boeiende show die een eclectische mengeling is van blues en Americana.  Van jukejoints tot jazzclubs, deze bekroonde blues fingerpicker, slidespeler en singer/songwriter put uit haar diepe liefde voor de Amerikaanse rootsmuziek om haar sterke punten als gitarist, zanger en songwriter te demonstreren. Ruth groeide op met zes zussen en twee broers in een huis met vier slaapkamers en anderhalve badkamer in Atlantic City, NJ. Hoe geraakt zo'n meisje verliefd op de blues, vraag je jezelf misschien af. Alles heeft te maken met een gebeurtenis rond haar tiende levensjaar. Haar honderd procent perfecte witte wijk veranderde in een heel korte tijd tot een negenennegentig procent zwarte wijk. Haar familie was de enige familie die weigerde te verhuizen. Haar sympathieke zwarte buurman leerde haar de bluesmuziek kennen en Ruth geraakte geïntrigeerd en verslaafd aan deze muziek en dat is ze nu nog steeds. In 2001 verscheen haar debuutalbum 'Distant Drums'. Ondertussen verschenen er met 'Greetings From Your Far Away Girl' uit 2008, 'It's Time For Me To Go' uit 2012 en 'Trough The Bottle Neck' uit 2016 nog drie albums van deze pittige dame. Ruth Wyand was finalist in 2017 en halve finalist in 2018 op de International Blues Challenge in Memphis in de categorie solo artiest. Op 22 oktober 2018 was het weer feest voor haar fans, want Ruth had weer een aantal liedjes geschreven en ze was weer de studio de studio ingedoken. Het resultaat is 'Tribe Of One' met daarop veertien songs, waarvan Ruth er zelf elf schreef. De overige drie nummers zijn covers van Jimi Hendrix, Etta Baker en Bob Dylan.
 
 
 
 
 
 
Ruth Wyand opent haar album 'Tribe Of One' met 'Bad Mojo (Working Overtime)' waarin ze dadelijk uitpakt met uitstekend vingerwerk op gitaar. Bovendien bezit de Amerikaanse een heel aangename stem en weet ze het nummer op een uitstekende wijze te zingen. Met 'Break The Curse' komt er meer tempo in het album en komen de percussie instrumenten en haar ritmische voet trommel meer aan bod. 'Break The Curse' heeft een hoog vintage gehalte dat ons meeneemt naar het midden van vorige eeuw. In de erg mooie ballade 'The Last Nail' komen de talenten van singer/songwriter Ruth Wyand helemaal tot hun recht. Met veel gevoel in haar stem weet ze het nummer boeiend te brengen. Dat ze ook het spel met de bottleneck volledig beheerst horen we in het Delta blues nummer 'Better Off Alone'. Het volgende 'Help My Soul Survive' hoort in dezelfde stijl en categorie thuis als zijn voorganger, met dien verstande dat Ruth hier de snaren van  haar gitaar met haar vingers bewerkt in plaats van met de bottleneck. Het blijft wat veel van hetzelfde tijdens 'Till It's Safe To Go Outside' en 'Broken Woman' en dat is een probleem dat veel voorkomt bij one man (woman) bands. Ik heb veel bewondering voor wat zij doen en het eerste kwartier is meestal ook erg leuk om te horen, maar daarna treedt er meestal toch een soort van herhaling op, omdat met één persoon de middelen beperkt zijn om meer variatie te brengen.
 
 
 
 
 
 
De eerste cover op het album is Bob Dylan's 'Blind Willie McTell', dat in de versie van Ruth vloeiender is en iets meer tempo heeft dan het origineel. De versie van Ruth heeft ook iets meer country. Voor mij is het 'I Don't Have Proof' één van de hoogtepunten op het album. Het nummer heeft een lekker ritme en het slide werk van Ruth past bijzonder goed bij deze song. '100 Proof' valt meteen op omdat het tempo fors de hoogte in gaat. Op een bepaald moment horen we bij Ruth ook het geluid van de huilende wolf. Haar akoestische versie van Jimi Hendrix zijn 'Little Wing' is een heel gedurfde poging, maar kan op geen enkel moment bekoren. De laatste cover is het instrumentale 'Mint Julep' van Etta Baker, een muzikante die net als Ruth van North Carolina is. Hier merk je nogmaals dat Ruth een fijne gitariste is. Ook de afsluiter 'On The Porch With Etta' is een instrumentaal nummer met de gitaar in de hoofdrol. 'Tribe Of One' van Ruth Wyand & The Tribe Of One is een rustig luisteralbum zonder veel opwinding en variatie. Het is natuurlijk niet gemakkelijk als je alles in je eentje moet doen, al heeft dat ook zijn charmes. (6,5/10)
 
 
 
Walter vanheuckelom
 
 
 
01. Bad Mojo
02. Break The Curse
03. The Last Nail
04. Better Off Alone
05. Help My Soul Survive
06. Till It`s  Safe To Go Outside
07. Blind Willie McTell
08. Love On The Line Blues
09. I Don’t Have Proof
10. 100 Proof
11. Little Wing
12. Broken Woman
13. Mint Julep
14. On The Porch With Etta
 
All guitars, vocals & foot drums - Ruth Wyand