JOHN MAYALL - THE SUN IS SHINING DOWN

Album Review

Album: 
JOHN MAYALL - THE SUN IS SHINING DOWN
Artist: 
John Mayall
Record Label: 
Forty Below Records
Style: 
Blues
Date: 
28/01/2022
Reviewed by: 
Walter Vanheuckelom
JOHN MAYALL - THE SUN IS SHINING DOWN
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
John Mayall werd geboren in Macclesfield op 29 november 1933 en is een Brits gitarist, toetsenist, mondharmonicaspeler en componist en één van de mensen die de bluesmuziek in de jaren zestig immens populair maakte. De carrière van Engeland's grootste witte blues exponent en vader van de Britse blues overspant nu al meer dan zes decennia. In de invloedrijke, door hem opgerichte band John Mayall's Bluesbreakers, hebben muzikanten gespeeld als Eric Clapton, Jack Bruce, Peter Green, John McVie, Mick Fleetwood, Mick Taylor en Walter Trout. Zijn liefde voor de blues en de jazz kreeg hij door het beluisteren van zijn vaders verzameling achtenzeventig toerenplaten van jazz en blues. Een bluesman die hem inspireerde was J.B. Lenoir. Zijn eerste band heette The Hounds Of Sound. Hij richtte deze band op in 1955, toen hij nog op de universiteit zat. Het repertoire verschoof geleidelijk van jazz naar blues. Daarna volgde de band Blues Syndicate en met zijn volgende band John Mayall & The Bluesbreakers schreef John Mayall geschiedenis. John Mayall kan goed componeren en arrangeren, zijn bluescomposities blijven niet hangen in de geijkte bluesschema's. In 1965 verscheen zijn debuut album 'John Mayall Plays John Mayall', een live album. Een jaar later volgde het album 'The Bluesbreakers with Eric Clapton', dat overal lovende kritieken kreeg en nog steeds geldt als één van de klassiekers onder de blues en bluesrock albums. De rest is geschiedenis. Het recentste studioalbum 'Talk About That' verscheen op 27 januari 2017 en in maart 2018 verscheen er een nieuw live album van John Mayall, dat de titel 'Three For The Road' meekreeg. Het album bevat negen nummers en de opnames werden gemaakt in Stuttgart en Dresden op 24 en 26 maart 2017. De nu bijna negenentachtigjarige John Mayall heeft meer dan zestig albums uitgebracht en deed tot voor kort jaarlijks nog verscheidene tournees. De ouderdom leek geen vat te hebben op Mayall als hij op het podium stond. Op 22 februari 2019 verscheen met 'Nobody Told Me' een studio album, met daarop tien songs. John Mayall liet zich muzikaal weer bijstaan door zijn vaste ritmesectie met Jay Davenport op drums en Greg Rzab op bas. Op elk van de tien songs speelde een gastgitarist mee en ze zijn niet van de minste. Zo zijn Joe Bonamassa, Larry McCray, Carolyn Wonderland, Todd Rundgren, Steven Van zandt en Alex Lifeson te horen op 'Nobody Told Me'. Met saxofonist Ron Dziubla, trompettist Mark Pender en trombonespeler Richard Rosenberg was er ook een beresterke blazerssectie aanwezig en tenslotte was er ook nog ritmegitarist Billy Watts. In het begin van dit jaar verscheen 'The Sun Is Shining Down' en dat ligt nu hier voor me. Het bevat tien songs, waarvan er vier covers zijn . De andere zes songs werden door John Mayall geschreven.
 
 
 
 
 
 
 
Het album opent met de Chicago blues shuffle 'Hungry And Ready', een door John Mayall geschreven nummer. De blazerssectie, met trompettist Mark Pender, saxofonist Ron Dziubla en trombonespeler Richard Rosenberg, is het gehele nummer uitdrukkelijk en uitstekend aanwezig. Ondanks zijn bijna negenentachtigjarige leeftijd klinkt de stem van John Mayall nog energiek en levendig. In het instrumentale gedeelte laat John horen dat hij nog steeds een begenadigd mondharmonicaspeler is. Na de solo van Mayall neemt gastgitarist Melvin Taylor met een pittige en snedige solo over. John Mayall en zijn band blijven lekker verder swingen met de bluesrocker 'Can't Take No More'. Ook hier heeft de blazerssectie een hoofdrol. Drummer Jay Davenport en bassist Greg Rzab zorgen voor een heerlijke groove en Mayall draagt de melodie van 'Can't Take No More' met zijn warme orgelklanken. De jonge en beloftevolle gitarist Marcus King etaleert zijn grote klasse in twee solo's. Hij laat zijn gitaar huilen en jammeren dat het een lieve lust is.  De eerste van vier covers is 'I'm good As Gone' van Bobby Rush. John Mayall maakt er een strakke versie van. Gastgitarist Buddy Miller schittert hier met zijn prachtig tremelo werk op zijn bariton gitaar. Ook het klavierwerk van John Mayall op het Hammond B3 is van sublieme kwaliteit. Op de John Mayall klassieker 'Got To Find A Better Way' toont violiste Scarlet Rivera haar klasse. Ze bewijst dat de viool wel degelijk een plaats heeft in de bluesmuziek. Ze is het gehele nummer uitstekend aanwezig. In het eerste gedeelte van 'Got To Find A Better Way' klinkt haar viool treurig, maar in haar tweede solo krijgen we een erg mooie gypsy jazz viool te horen. John Mayall zingt in dit nummer over de trieste tijden die we doormaken op een soulvolle wijze. 
 
 
 
 
 
 
De tweede cover op het album is 'Chills and Thrills' van Bernard Allison. Het is één van de hoogtepunten op dit prachtige album. Het is een pittige, funky getinte uptempo bluesrocker met een schitterende baslijn van Greg Rzab en uitstekend werk van Mayall op de toetsen. Toch is de grote ster van dit nummer gitarist Mike Campbell met zijn subliem en melodieus gitaarwerk. John Mayall is een muzikant die niet persé de hoofdrol moet hebben in zijn songs. Hij laat de muzikanten die met hem samen spelen vaak schitteren en dat is ook het geval in de blues shuffle 'One Special Lady'.  Mayall draagt de melodie met zijn warme Hammond B3 klanken, terwijl ster bassist Greg Rzab en drummer Jay Davenport voor de swingende groove zorgen. De Hawaiiaan Jake Shimabukuro drukt met zijn fantastisch virtuoos spel op de elektrisch versterkte ukelele zijn stempel op dit vintage swingende nummer. Het door Tinsley Ellis geschreven 'A Quitter Never Wins' is een fijn slepende slowblues. Het is het enige nummer op dit album zonder gastmuzikant. Drummer Jay Davenport, bassist Greg Rzab en ritme gitariste Carolyn Wonderland begeleiden John Mayall, die de zang, de mondharmonica en het toetsenwerk voor zijn rekening neemt. De muziekliefhebber zal weer met volle teugen genieten van John's heerlijke spel op het orgel en de mondharmonica.
 
 
 
 
 
 
Scarlet Rivera geeft met haar schitterende vioolspel een nieuwe dimensie aan de meer dan vijftig jaar oude John Mayall klassieker 'Deep Blue Sea'. Naast het prachtige vioolwerk van Rivera is het ook genieten van het prima pianospel van Mayall. Naast Scarlet Rivera is Melvin Taylor de tweede gastmuzikant die in twee nummers een bijdrage mag leveren. Melvin doet dat op 'Driving Wheel', een cover van Roosevelt Sykes uit 1936. Het is een Chicago blues ballade waarin de blazers weer uitdrukkelijk aanwezig zijn. Met een priemende en gevoelvolle snaren solo weet Melvin Taylor dit nummer een geweldig kwaliteits injectie te geven. Het album wordt afgesloten met de titeltrack 'The Sun Is Shining Down' met gitariste Carolyn Wonderland op de lead gitaar deze keer. 'The Sun Is shining Down' is een zacht, maar lekker groovend bluesnummer. Het mooie en fijne gitaarwerk van Wonderland vormt één perfect geheel met de zang en de andere instrumenten. Met het album 'The Sun Is Shining Down' voegt John Mayall opnieuw een schitterend album toe aan zijn eigen rijke muziek catalogus. Een tijdje terug besloot John om niet meer op te treden, maar de honger naar muziek maken en muziek spelen lijkt niet te stillen bij deze bluesveteraan en daar kunnen zijn fans alleen maar blij om zijn, want met 'The Sun Is Shining Down' zullen zij weer kunnen genieten van de uitstekende muziek van John Mayall. Aanrader. (8,5/10)
 
 
 
 
 
Walter Vanheuckelom
 
 
 
 
 
 
01. Hungry And Ready (Feat. Melvin Taylor) 
02. Can’t Take No More (Feat. Marcus King) 
03. I’m As Good As Gone (Feat. Buddy Miller) 
04. Got To Find A Better Way (Feat. Scarlet Rivera) 
05. Chills And Thrills (Feat. Mike Campbell)
06. One Special Lady (Feat. Jake Shimabukuro) 
07. A Quitter Never Wins
08. Deep Blue Sea (Feat. Scarlet Rivera) 
09. Driving Wheel (Feat. Melvin Taylor) 
10. The Sun Is Shining Down (Feat. Carolyn Wonderland
 
 
John Mayall – Zang, Hammond B-3, piano, Wurlitzer, mondharmonica
Greg Rzab – Bas
Jay Davenport – Drums
Carolyn Wonderland – Ritme gitaar (1,3,4,6,7,8 en 10), Lead gitaar (10)
Ron Dziubla – Saxofoon
Mark Pender – Trompet
Richard A. Rosenberg – Trombone
Eric Corne – Ritme gitaar (9)
Billy Watts – ritme gitaar 2 en 5)
Melvin Taylor - Gitaar (1 en 9)
Marcus King - Gitaar (2)
Buddy Miller - (3)
Scarlet Rivera - Viool (4 e 7)
Mike Campbell - Gitaar (5)
Jake Shimabukuro. - Ukelele (6)